Тезҳип чист?

Тезҳип, аз калимаи арабии «заҳаб» (тилло) гирифта шудааст. Маънои дақиқи он тиллокорӣ ва зарандудкунист.

Санъати тезҳипи туркиро метавон санъати оро додани китоб бо истифодаи тилло муайян кард. Тезҳип танҳо корҳоеро, ки бо варақи тилло анҷом дода мешаванд, ифода намекунад; ин оройише аст, ки дар он дар баробари тилло аз ранг низ истифода мешавад ва нақшҳои суннатии мо на танҳо ба китобҳо, балки ба лавҳаҳои хаттотӣ, фармонҳо ва ҳатто ба чӯб ва чарм низ ҷорӣ карда мешаванд. Касонеро, ки тезҳип мекунанд, музаҳҳиб ё музаҳҳиба меноманд.

Eda Şahan, хатмкардаи бахши Тезҳипи Донишгоҳи санъатҳои тасвирии Меъмор Синон, асарҳояшро дар Туркия ва хориҷ аз кишвар намоиш медиҳад; дарсҳои тезҳип, миниатюра ва наққошии озод бо мӯқалам мегузаронад.

Асарҳои интихобшуда